Akurat - Knebelek - (Człowiek, 2010)

tu gromadzą się

niewypowiedziane słowa

tu zbierają się

niewypowiedziane

słodkie gorzkie i kwaśne

ciemne bure i jasne

do bólu prawdziwe

do krwi szczere


tu gromadzą się

niewypowiedziane słowa

tu zbierają się

niewypowiedziane

mądre głupie i straszne

twoje i moje własne

do bólu prawdziwe

do krwi szczere


nie patrzę w dół

by nie widzieć jak

kleją się do nóg

nie ruszę stąd

bo powoli już

kleją się do rąk




wróć...